EVEN VOORSTELLEN - MIRELLA SOYER

Mirella Soyer maakt deel uit van het bestuur van Material Sense LAB. Met haar werk aan de Hogeschool Rotterdam zet ze de transitie naar een circulaire economie in door 'te draaien aan consumentengedrag'. Een welkom perspectief. Ze introduceert zichzelf.

Ik ben lector Gedrag voor Circulaire Transities bij het Kenniscentrum Business Innovation van Hogeschool Rotterdam. In mijn onderzoek staat één vraag centraal: hoe krijgen we mensen mee in de circulaire transitie? Dat onderzoek richt zich op consumenten, bedrijven en overheden. Veel van mijn onderzoek richt zich op de textielsector. Ik onderzoek onder meer hoe consumenten circulaire keuzes kunnen maken bij het kopen, gebruiken en afdanken van kleding. Welke rol speelt de overheid daarbij? Hoe ondersteunen we circulaire koplopers? Hoe creëer je meerwaarde met een digitaal productpaspoort? Welke interventies werken echt? En hoe bouwen we vertrouwen in de keten op? Uiteindelijk draait het steeds om dezelfde uitdaging: hoe maken we circulair gedrag aantrekkelijk, haalbaar en vanzelfsprekend?

Ik studeerde psychologie aan de Universiteit Leiden en promoveerde op duurzaamheid aan de Faculteit der Managementwetenschappen van de Radboud Universiteit Nijmegen. Mijn werkzame leven speelde zich af in Nederland, Maleisië en Hong Kong, waarin ik de rollen van ondernemer, adviseur, docent en onderzoeker steeds heb afgewisseld.

Mijn drijfveer is de overtuiging dat verandering noodzakelijk is. Zonder verandering is er geen toekomst: niet voor ons, en niet voor al het andere leven op onze planeet. Gelukkig ontstaat er beweging wanneer mensen een concreet handelingsperspectief krijgen. Wat kun je als ondernemer, beleidsmaker of burger vandaag al doen? Juist die praktische vertaalslag vind ik belangrijk. Kleine stappen lijken misschien bescheiden, maar samen kunnen ze een grote beweging op gang brengen.

Binnen het bestuur zie ik mijn grootste bijdrage in het ondersteunen van de ontwikkeling van nieuwe projecten, het opzetten van samenwerkingen en het binnenhalen van subsidies. Daarnaast breng ik een breed netwerk mee van bedrijven, maatschappelijke organisaties en overheden, waardoor we de toepassing van materiaalinnovaties vanaf het begin kunnen meenemen.

Waar staan we nu? De wereldbevolking groeit en daarmee ook de vraag naar grondstoffen. Daardoor neemt de zogeheten circularity gap nog steeds toe. Maar deze kijkt vooral naar recycling, het sluiten van de materiaalketen. Tegelijkertijd vind ik andere ontwikkelingen minstens zo belangrijk om naar te kijken: neemt het aandeel duurzame producten toe, worden producten langer gebruikt en zijn ze aan het einde van hun levensduur beter te hergebruiken of te verwerken?

Ondanks dat de politieke wind soms lijkt te draaien en duurzame ambities onder druk staan, ben ik optimistisch. Ik zie dat bedrijven, professionals en steeds meer burgers zich bewust worden van de noodzaak om anders met grondstoffen om te gaan. De volgende stap is om duurzame en circulaire oplossingen toegankelijk, betaalbaar en eenvoudig toepasbaar te maken, én ervoor te zorgen dat ze daadwerkelijk leiden tot minder milieudruk.

Zelf probeer ik mijn steentje bij te dragen, al is dat soms best lastig. Wat wel gelukt is, is het omvormen van onze tuin tot een biodiverse plek, met inheemse planten in plaats van strakke heggen. Binnen een jaar zagen we libellen verschijnen en ontstond er een verrassend natuurlijk evenwicht. Dat geeft me hoop. Biodiversiteit is voor mij een belangrijke graadmeter voor de gezondheid van onze planeet en laat zien dat relatief kleine ingrepen een groot verschil kunnen maken.